Sezonowanie drewna opałowego – jak i ile suszyć drewno, aby dobrze paliło?
📅 Aktualizacja: styczeń 2026 r.
Od 1 stycznia 2024 roku w 7 województwach Polski obowiązuje zakaz używania kopciuchów. Razem dbajmy o środowisko!
📅 Aktualizacja: styczeń 2026 r.
Dowiedz się, jak prawidłowo sezonować drewno opałowe, ile czasu schnie drewno i jaka wilgotność jest najlepsza do palenia.
Drewna opałowego nie suszy się, jak często błędnie się mówi, lecz sezonuje. Sezonowanie drewna opałowego polega na jego składowaniu w odpowiednich warunkach, na wolnym powietrzu, przez określony czas – minimum jeden rok, a w przypadku niektórych gatunków nawet dłużej.
Celem sezonowania jest obniżenie wilgotności drewna do poziomu, który umożliwia jego wydajne, bezpieczne i ekologiczne spalanie. Właściwie sezonowane drewno opałowe daje więcej ciepła, mniej dymu i nie niszczy instalacji grzewczej. Dlatego o zakupie opału warto myśleć z co najmniej rocznym wyprzedzeniem, jeszcze przed rozpoczęciem sezonu grzewczego.
Palenie drewnem niesezonowanym lub zbyt wilgotnym niesie za sobą wiele negatywnych skutków:
znacznie niższa temperatura w domu,
spadek sprawności kotła lub kominka,
szybsze zabrudzenie i uszkodzenie urządzeń grzewczych,
odkładanie się smoły i sadzy w przewodzie kominowym,
ryzyko pożaru komina.
W skrajnych przypadkach smoła może całkowicie zatkać komin lub przeniknąć do ścian sąsiednich pomieszczeń. Dlatego sezonowanie drewna opałowego to nie koszt, a inwestycja w bezpieczeństwo i komfort cieplny.
Prawidłowe przechowywanie drewna ma kluczowe znaczenie dla procesu sezonowania.
miejsce przewiewne i nasłonecznione,
zadaszenie chroniące przed opadami (np. wiata lub drewutnia),
brak ścian bocznych lub dobra cyrkulacja powietrza,
ułożenie drewna na paletach, legarach lub podkładkach, aby odizolować je od wilgoci z gruntu.
Drewno można przechowywać także pod gołym niebem, pod warunkiem zabezpieczenia go od góry (np. blachą lub plandeką – nigdy szczelnie z boków). Dopuszczalne jest również ustawienie drewna przy ścianie budynku, najlepiej od strony południowej.
Drewutnia to ozdoba zadbanej posesji
Czas sezonowania drewna zależy od kilku czynników:
gatunku drewna,
gęstości i twardości,
momentu ścinki,
sposobu przechowywania.
drewno liściaste (np. buk, grab): ok. 2 lata,
drewno dębowe: do 3 lat,
drewno iglaste: 1–1,5 roku.
Najlepszy okres na ścinkę drewna przypada na miesiące od listopada do marca, kiedy naturalna wilgotność drewna jest najniższa. Jeden sezon wegetacyjny (marzec–październik) to absolutne minimum, ale nie gwarantuje jeszcze idealnych parametrów opałowych.
Wilgotność drewna jest kluczowym czynnikiem wpływającym na jego wartość opałową. Świeżo ścięte drewno może zawierać nawet do 50% wody w stosunku do swojej masy.
Dla przykładu:
1 metr przestrzenny świeżego drewna bukowego musi oddać nawet około 350 litrów wody, aby osiągnąć odpowiednią wilgotność.
kominki i piece: 15–20%,
kotły zgazowujące: poniżej 20%.
Do kontroli wilgotności najlepiej używać wilgotnościomierza do drewna opałowego.
Wilgotnościomierz
Im bardziej drewno jest:
pocięte,
porozłupywane,
rozdrobnione,
tym większa jest jego powierzchnia parowania, co znacząco przyspiesza proces sezonowania. Nierozszczepione klocki schną bardzo wolno i często zachowują wysoką wilgotność nawet po kilku latach.
👉 Wniosek: drewno najlepiej ciąć i łupać od razu po ścince.
Tak, ale bardzo wolno. W niskich temperaturach proces odparowywania wody jest znacznie ograniczony. Najintensywniejsze schnięcie zachodzi od marca do października.
Tak, pod warunkiem że plandeka chroni tylko górę, a boki pozostają otwarte. Szczelne owinięcie drewna powoduje zatrzymanie wilgoci.
Najdokładniejszą metodą jest użycie wilgotnościomierza. Suche drewno jest też lżejsze, ma popękaną powierzchnię i wydaje wyraźny, „głuchy” dźwięk przy uderzeniu.